Aleksander Jagiellończyk

Aleksander Jagiellończyk 1461-1506
Władca Polski
Władca od 1501 do 1506 poprzednik Jan I Olbracht następca Zygmunt I Stary
urodzony 5 sierpnia 1461 w Krakowie zmarły 19 sierpnia 1506 w Wilnie koronowany 12 grudnia 1501 w Krakowie pochowany w katedrze wileńskiej
Ojciec Kazimierz IV Jagiellończyk Matka Elżbieta Rakuszanka

Aleksander Jagiellończyk (lit. Aleksandras Jogailaitis białorus. Аляксандар Ягелончык, ur. 5 sierpnia 1461 w Krakowie, zm. 19 sierpnia 1506 w Wilnie) – od 20 lipca 1492 wielki książę litewski, od 1501 Król Polski.

Spis treści 1 Wielki książę Litwy 2 Król Polski 3 Nihil novi 4 Galeria 5 Schyłek życia 6 Genealogia 7 Ciekawostki 8 Zobacz też 9 Przypisy 10 Bibliografia 11 Linki zewnętrzne

[edytuj] Wielki książę Litwy

Aleksander Jagiellończyk, czwarty syn Kazimierza Jagiellończyka i Elżbiety Habsburskiej, brat króla Jana Olbrachta, po śmierci Kazimierza Jagiellończyka od 1492 r. władał Wielkim Księstwem Litewskim, co równoznaczne było z zerwaniem unii personalnej pomiędzy Litwą i Koroną.

Książę dbał o rozwój stołecznego Wilna, jak i o sprawy ważne dla całego państwa. Korzystał z pomocy najlepszych litewskich doradców oraz zapewnił Wielkiemu Księstwu Litewskiemu samodzielność w prowadzeniu polityki zagranicznej. Nigdy nie doszło do konfliktu między nim a jego starszym bratem na tronie polskim. W latach 1492-1494 stoczył wojnę z Wielkim Księstwem Moskiewskim, zakończoną stratą Wiaźmy i utratą kontroli nad częścią Księstw Wierchowskich. Starając się o ułożenie pokojowych stosunków Litwy z Rosją, 18 lutego 1495 ożenił się z Heleną, córką wielkiego księcia moskiewskiego Iwana III Srogiego i Zofii Paleolog. Jednakże w 1500 r. wojska rosyjskie zajęły część Zadnieprza i zagroziły Smoleńskowi, rozpoczynając nową wojnę litewsko-moskiewską. 3 marca 1501 zawarł w Wilnie sojusz przeciwko Rosji z mistrzem krajowym Inflant zakonu krzyżackiego Wolterem von Plettenbergiem. Po śmierci Jana Olbrachta, pilnie podążył do Krakowa po koronę polską, licząc na polskie wsparcie w wojnie z Moskwą.

[edytuj] Król Polski

12 grudnia 1501 w katedrze na Wawelu koronowany został na króla Polski przez najmłodszego syna Kazimierza Jagiellończyka, swojego brata - arcybiskupa gnieźnieńskiego i prymasa Polski kardynała Fryderyka Jagiellończyka w obecności m.in. Elżbiety Rakuszanki. Żona Aleksandra nie została koronowana na królową polski, gdyż wyznawała wiarę prawosławną, czemu sprzeciwiali się biskupi. Koronę uzyskał dopiero po podpisaniu dwóch aktów ustrojowych, przygotowanych przez możnowładców polskich: o zrzeczeniu się swych praw dziedzicznych do Litwy i zacieśnieniu unii polsko-litewskiej (unia mielnicka 1501) oraz przyznaniu władzy w kraju senatowi na mocy przywileju mielnickiego, co rychło nastąpiło. Było to równoznaczne z poddaniem króla kontroli magnatów.

28 marca 1503 podpisano sześcioletni rozejm, kończący wojnę moskiewską. Na jego mocy 1/3 terytorium Wielkiego Księstwa Litewskiego znalazła się pod okupacją rosyjską. Sobiepańskiej władzy magnaterii przeciwdziałała jednakże szlachta, uchwalając na Sejmie w Radomiu w 1504 r. ustawy, zabraniające łączenia wysokich urzędów w jednym ręku i ograniczające rozdawnictwo dóbr królewskich. Sejm ten ustalił też organizację i kompetencje najwyższych urzędów państwowych. Lekkomyślne dysponowanie zasobami skarbu doprowadziło do jego opustoszenia, co uniemożliwiało odpieranie najazdów tatarskich i wołoskich.

[edytuj] Nihil novi

Z kolei w 1505 r. kolejny sejm w Radomiu uchwalił konstytucję praw Nihil novi, uzupełnioną przez monarchę zapisem: "Gdybyśmy cokolwiek przeciw wolnościom, przywilejom, swobodom i prawom Królestwa uczynili, uznajemy to ipso facto (łac. tym samym) za nieważne i żadne.", według której król praktycznie nie mógł nic nowego postanowić bez zgody izby poselskiej i senatu. Na tymże sejmie zatwierdzono również tzw. "Statut Łaskiego" spisany przez kanclerza wielkiego koronnego Jana Łaskiego, stanowiący zbiór przywilejów szlacheckich i kościelnych oraz praw miejskich, obowiązujących w Królestwie.

[edytuj] Galeria

Król Aleksander w senacie

Aleksander wg Jana Matejki

Aleksander i kanclerz

Sarkofag Aleksandra Jagiellończyka w katedrze wileńskiej

[edytuj] Schyłek życia

Wiele kłopotów sprawiały także Aleksandrowi Prusy Zakonne, lenna Mołdawia, a zwłaszcza Tatarzy krymscy, którzy kilkakrotnie najeżdżali Litwę. W 1506 r. doszli oni aż pod Lidę, gdzie 5 sierpnia 1506 pod Kleckiem zostali rozbici przez Litwinów.

Aleksander Jagiellończyk zmarł 19 sierpnia 1506 roku bezpotomnie w wieku 45 lat w Wilnie, został pochowany w katedrze wileńskiej. Wielkim księciem litewskim, a następnie królem polskim obrany został wtedy jego, młodszy o 6 lat, brat Zygmunt I Stary (1506-1548).

[edytuj] Genealogia

Władysław II Jagiełło ur. ok. 1351 zm. 1 VI 1434

Zofia Holszańska ur. ok. 1405 zm. 21 IX 1461

Albrecht II Habsburg ur. 16 VIII 1397 zm. 27 X 1439

Elżbieta Luksemburska[1] ur. 1409 zm. 1442

Kazimierz IV Jagiellończyk ur. 30 XI 1427 zm. 7 VI 1492

Elżbieta Rakuszanka ur. 1436 zm. 30 VIII 1505

		Helena Moskiewska ur. 19 V 1476 zm. 20 I 1513 OO   18 II 1495		Aleksander Jagiellończyk ur. 5 VIII 1461 zm. 19 VIII 1506

gengen

[edytuj] Ciekawostki

• Zwłoki Aleksandra Jagiellończyka nie zostały wywiezione z Wilna - złożono je w katedrze wileńskiej, co było sprzeczne z wolą zmarłego wyrażoną w testamencie. Fakt ten został upamiętniony przez współczesnego monarsze kronikarza: "Oto ten jedyny król Polski, który spoczywa na ziemi litewskiej". ^[2]

[edytuj] Zobacz też

• Polska w XVI wieku
• Historia Polski

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

• Paweł Jasienica, - Polska Jagiellonów
• T.Biber, A. i M. Leszczyńscy - Poczet Władców Polski

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Przywilej radomski Aleksandra Jagiellończyka z dnia 3 V 1505 roku

Poprzednik Kazimierz IV Jagiellończyk

wielki książę Litwy 1492-1506

Następca Zygmunt I Stary

Poprzednik Jan I Olbracht

król Polski 1501-1506

Następca Zygmunt I Stary

p • d • e Władcy Polski Piastowie Mieszko I • Bolesław I Chrobry • Mieszko II Lambert • Bezprym • Mieszko II Lambert • Kazimierz I Odnowiciel • Bolesław II Szczodry • Władysław I Herman • Zbigniew • Bolesław III Krzywousty • Władysław II Wygnaniec • Bolesław IV Kędzierzawy • Mieszko III Stary • Kazimierz II Sprawiedliwy • Mieszko III Stary • Kazimierz II Sprawiedliwy • Leszek Biały • Mieszko III Stary • Władysław III Laskonogi • Leszek Biały • Mieszko I Plątonogi • Leszek Biały • Władysław III Laskonogi • Henryk I Brodaty • Henryk II Pobożny • Bolesław Rogatka • Konrad I mazowiecki • Bolesław V Wstydliwy • Leszek Czarny • Henryk IV Probus • Przemysł II Przemyślidzi Wacław II • Wacław III Piastowie Władysław I Łokietek • Kazimierz III Wielki Andegawenowie Ludwik Węgierski • Jadwiga Andegaweńska Jagiellonowie Władysław II Jagiełło • Władysław III Warneńczyk • Kazimierz IV Jagiellończyk • Jan I Olbracht • Aleksander Jagiellończyk • Zygmunt I Stary • Zygmunt II August Królowie elekcyjni Henryk Walezy • Stefan Batory • Zygmunt III Waza • Władysław IV Waza • Jan II Kazimierz Waza • Michał Korybut Wiśniowiecki • Jan III Sobieski • August II Mocny • Stanisław Leszczyński • August II Mocny • Stanisław Leszczyński • August III • Stanisław August Poniatowski